Ons wekelijks rondje Oesterdam was op voorhand al een speciale rit: Liesbeth ging immers voor haar Oesterdoop. Nog nooit eerder in peloton gereden, op voorhand best wel onder de indruk van de afstand en snelheid en als enige vertegenwoordiging van het sterke geslacht, ging zij getooid in toekan de uitdaging aan.
De weergoden waren ons goed gezind. Met Berkie, Jan, Jef, Frank, Joris, Liesbeth, Leo, Robin, Peter, Jeroen, Klaas toch weeral 11 fietsers aan de start te vinden. Leo bedacht ter plekke het concept “de solo start” en drie minten later volgde de rest.
In het kielzog van de Lukebikers konden we aan een gezapige 32km/u getrokken door Peter en Jef tijdens de eerste km’s de mannen van “den Box” samen met een drietal sympathieke peekes (met neef Piet) uit Kapellen terugvinden. Zo hoort het: Lukebikers vooraan in het peloton.
Een eerste kleine ophef konden we terugvinden toen Joris een piekje inbouwde en de brug aan Tholen solo op knalde. Jeroen kon hem nog maar net volgen, Leo werd ingesloten en kon fluiten naar zijn ambities. Jeroen kon Joris met een brede glimlach net voor de streep bovenaan voorbij snellen.
Enkele kilomters voor de befaamde dam werden we opgeschrikt door een knalletje in het wiel van Jef. Een spaak had het leven gelaten. Materiaalman Leo was bij de pinken en kon het euvel verhelpen, al vermoeden we dat er toch enkele sporen op het kader van Jef zullen gevonden kunnen worden na deze kleine pech.
Na te wachten op enkele voorbijvarende boten konden we de dam aanvatten. De wind voelden we het hevigst aan ons rechterneusgat. In het eerste deel van de dam werden we door een ploeg uit Brecht voorbijgesneld. Dat was niet naar de zin van Joris die vlak voor de knik besliste een achtervolging in te zetten op deze kornuiten. Samen met Jeroen, Klaas en Jan werden zij al snel weer ingehaald, en waren we intussen uiteen gescheurd in een drietal kleinere waaiers. De dam: altijd wat beleefs.
Na samenkomst op een gezapige 31 per uur richting de eindzone dan. Leo probeerde te verrassen met een vroege uitval, Jef wilde hem vervoegen maar voor de twee samenkwamen, waren ze al gegrepen door Klaas, Jeroen, Joris en één van de sympathieke peekes uit Kapellen. Deze laatste zijn bord werd fijntjes leeggegeten in de aanloop naar de streep. Aan 47km/u werd hij voorbij gesneld door Joris, waarna Klaas en Jeroen zichzelf naar de streep smeten tegen 58km/u. Nipt gewonnen door Jeroen.
We keuvelden onderweg naar Monida verder alwaar we allemaal een chocomelk en trip-trap mochten genieten bij onze kledingsponsor. Liesbeth was blij met haar geslaagde Oesterdoop, maar nog meer met de nieuw ontdekte maximum hartslag ;-).
Op naar de volgende Oesterdam-rit.
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Ook het sympathiek wielerploegje uit Edegem, de Groen Ferrari’s, waren weer van de partij alsook de knakkers van 185. Zoals vooraf vermeld, zou er stipt om 07h vertrokken worden richting de verbindingsweg. Met een mooie groep van 20 renners vatten we traag onze tocht aan langs de fiets-o-strade zodat eventuele laatkomers nog de kans krijgen om ons te vervoegen. Aan het begin van de verbindingsweg –de ster- pikte Joris V. aan bij de groep. En deze groep zou een kilometer later nog uitgebreid worden met twee laatkomers nl. Robin en Frank. Frank verrichte al serieus wat berenwerk gedurende de eerste 5 km zodat hij en Robin halverwege de verbindingsweg ook aansluiting vonden bij de rest van de groep. 
Zo reden we omstreeks 07h20 met een snelheid van 32km/h met 23 man door het nog slapend dorpje Huybergen in de ochtendmist. Om de groen ferrari’s ook de kans te geven om de finale te verkennen, werd er beslist om zowel langs Ossendrecht te starten als te finishen.
vlogen we naar Neeltje Jans met op kilometer 90 een eerste korte pauze om drinkenbussen te vullen. We wisten dat na de afsluitdijk de wind wat meer tegen zou zitten, maar heel veel wind was er niet, dus we konden onze snelheid voldoende hoog houden. Ondanks een lekke band voor Wies kwamen we om 
kwart voor 12 met voorsprong van 30min op de planning aan in Restaurant Grevelingen.
Na appelstrudel met koffie en met 4 frisse lukebikers vertrokken we om 12h15 aan onze laatste 60km over Philipsdam richting Oesterdam. Net voor de dam stonden de 2 luke’s Bakke en Bram ons op te wachten. Zij waren immers met 2 hun rondje Oesterdam aan het afwerken. Onder impuls van de tegenwind en het sterke kopwerk van de ferraris scheurde het peloton in 2 stukken. Uiteindelijk werd er wel keurig vertraagd zodat alles terug samenkwam. De finale moest immers nog komen! Een voorbijstekende brommer zorgde 
finaal toch voor oorlog. Wees kon zich niet inhouden en sprong direct in het wiel bij de brommer. Ook de voltallige Ferrariploeg sprong mee, alsook enkele lukebikers. Was de finale dan toch vervroegd ? De zenuwen stonden in ieder geval strak gespannen. Na de oesterdam zag de kopgroep het nutteloze van hun ontsnapping in zodat we nog even een massale plaspauze konden delen. De oorlog op de Dam zorgde er wel mede voor dat het voor Robin op was. Leo ontfermde zich over hem en zij reden met 2 een kortere weg naar Heide.
van de lukebikers zorgde ervoor dat zij de koers moest maken. Na verschillende aanvalspogingen van onder meer Arvid, Wies, Niels, Joeri en Bart kwam alles in de laatste kilometer toch weer samen voor een massasprint. Hierin reed Geert op de power van alles en iedereen weg. Knappe overwinning van deze 185-renner die afgelopen donderdag ook al een mooi resultaat behaalde op de Proloogse baan.
Vandaag zakten er 17 lukebikers af naar de Sterke 
Peer triatlon in Wuustwezel. Vroeg in de namiddag was er reeds de trio wedstrijd en hier werd onze club mooi vertegenwoordigd door 2 herenploegen en 1 damesploeg. Onze eerste ploeg wist vooraf dat ze dit jaar niet optimaal aan de start zouden staan en dat bleek ook achteraf. Doch wisten ze na een mooie race wederom een top10 plaats veilig te stellen in hun klassement. Ook de schabbernakken lieten van zich spreken met een debuut voor Vincent Corluy tijdens het zwemmen en een topprestatie van Tuur Vanreusel. Eindelijk sneller gelopen zijn dan zijn oudere broer;-). Ook onze vrouwenploeg leverden een topprestatie met een prachtige 12de plaats ! Respect voor Lene, Caroline en Rozanne !
Lukebiker Triatlon Team streden om het clubkampioenschap. Vooraf werden vooral thuisspeler Joeri en aanstaande vader Thibault getipt voor de gouden plak. Maar ook Yannick en Jeroen waren gebrand op een knalprestatie en wat gezegd van de verrassingen Dean, Tuur en Karel. Of kwamen zij toch vooral voor de afterparty;-) ? Spannend zou het alleszins zeker worden.
Yannick zwom met ruime voorsprong als eerste over de zwemmeet. Ook nog knap binnen de 14 min kwam Klaas op de oever gelopen. Helaas verloor hij veel van zijn voorsprong tijdens het fietsnummer. Ook Yannick maakte niet zo een goede fietsbeurt zodat Joeri – na een zeer sterk fietsnummer – en Thibault tijdens het lopen zouden 
uitvechten wie als eerste Lukebiker over de meet zou komen in Wuustwezel. Joeri begon met een zeer kleine voorsprong aan de 5 km loop. Thibault had echter nog wat van zijn krachten opgespaard en liep een kleine 30 sec sneller dan Joeri. Hij kwam zo met een voorsprong van 10 sec over de meet op een zeer knappe 34ste plaats en dit met een waanzinnig sterke eindtijd van 01.05.15. Joeri finishte knap op een 38ste plaats.
schuin tegen zodat een verbrokkeld peloton wel eens ons deel zou kunnen zijn. Onder leiding van Arvid echter moesten de ‘Tony Martins’ van de ploeg hun verantwoordelijkheid opnemen, zodat er op de Oesterdam vijf waaiers zouden gevormd worden. Mooi in groep rondden we deze passage aan de verraderlijke dam af. Ook onze dames Lene ‘Mrs. Ventoux’ en Lies ‘Mrs. Stelvio’ bleven sterk overeind in de buik van het peloton. Zou Quickstep het waaierrijden hier uitgevonden hebben ? Ze hadden hier vandaag alleszins gerust een kijkje mogen komen nemen;-). Wat ook vast stond, was dat op deze manier iedereen ongeveer even fris aan de finale zou starten, want deze komt er zoals steeds vliegensvlug aan als je naast het kanaal naar de bathsebrug rijdt.
Zoals gans de week aangekondigd, kon het wel eens een zeer pittige finale worden. Wouter was gebrand op revanche en Niels wilde zijn superbenen van afgelopen donderdag verzilveren in een echte klassieker. Ook de kanonnen voor de 8 van Heide wilde zich nog een laatste keer goed pijn doen om de benen al eens te testen. Helaas kwam op enige gevaarlijke plek op het parcours (helling tussen de bomen) al het verkeer tezamen zodat de vier koplopers vol in de remmen moesten voor een witte camionette. Niels zag het gevaar te laat en belandde, al een geluk zonder veel erg, in de berm. 
De koers werd onmiddellijk geneutraliseerd en tijdsverschillen werden niet genoteerd daar de valpartij binnen de laatste 3km gebeurde. Zo reden we al vóór Ossendrecht op een rustig keuvelend drafje richting Putte en Kalmthout, althans dat dachten we. Eerst kregen we te maken met een leegloper en erna begon het ook nog eens heel fel te regenen. In al deze commotie was het overzicht wat kwijt en dan wordt het natuurlijk gevaarlijk voor valpartijen. Met maar liefst 5 gingen ze tegen het asfalt, maar ook deze keer (op een paar schaafwonden na) allemaal zonder veel erg. Zodat we toch nog op een gezellige manier deze incidentrijke rit konden doorspoelen op het terras van onze kledijsponsor.
Lukebiker Triatlon Team 