Na maanden van geheelonthouding en zichzelf afbeulen op training is het komende zondag 24 maart eindelijk zover! De vier dappere Lukebikers Meutte, Hakke, Jef en Berkie wagen zich aan het nu al legendarische rondje Spijkenisse. Dit is een waanzinnige toertocht van maar liefst 230km – dwars door de polders en Zeeland – georganiseerd door onze sympathieke vrienden van de Oestermondays.

Als we Berkie aan het woord laten, merken we vooral dat hij het meeste moeite had met het laten van alcohol en het behouden van een gezonde levensstijl, met de feestdagen als absoluut dieptepunt. “Hoewel ik vooral trainingen op de rollen en WOWE-ritten heb afgelegd, staat er toch al meer dan 2000 km op mijn teller. Helaas heb ik de afgelopen maanden slechts 3 ritten kunnen doen die langer dan 2,5 uur waren. Ik sta dus wel met grote vraagtekens aan de start van deze reuzetoertocht”, aldus een aarzelende Berkie. “Ik was vooral bang voor de vele kilometers gedurende de koude wintermaanden, maar dit bleek een onterechte vrees met als hoogtepunt het warmterecord van februari. Tijdens een normale winter tref je me vaak aan in het bos op mijn mtb, maar deze winter koos ik bewust voor trainingen op de weg”, zegt een tevreden Hakke.   Voor het kwartet was rondje Spijkenisse bovendien de ideale motivatie om met een conditionele voorsprong uit de winter te komen. Meutte  kijkt al reikhalzend uit naar de Lukebiker-ritten op zondag. “Waar ik de voorbije jaren steeds op achtervolgen was aangewezen de eerste maanden van het seizoen, zal ik dit jaar over een énorme basisconditie beschikken. Wie weet kan ik zelfs al eens een finale mee betwisten als wit konijn😉”, vertelt een fiere Meutte. Voor Jef – broer van mede-organisator Wies – was het vanzelfsprekend om deel te nemen aan deze eerste editie van een hopelijk blijvend evenement. “Mijn ambities voor komend seizoen zijn hoog, dus deze monsterrit past perfect in mijn aanloop naar het Kampioenschap van Kalmthout. Ook droom ik dit jaar stiekem om een grote klassieker te winnen en waarom al niet direct de eerste Zeelandbrug van het seizoen op zondag 28 april 2019 ? Ik sloot mijn stage, in het prachtige Alicante, van een paar weken geleden – samen met Wees – immers af met een zeer goed gevoel in de benen, dus ik heb er zin in”, zegt een zeer gemotiveerde Jef.

Het staat vast dat andere Lukebikers de komende maanden ook hun graantje zullen meepikken van de topconditie van deze vier toprenners. De plaatsjes op de eerste rij van het peloton gaan druk worden en daar kan iedereen mee van profiteren. Langs deze weg willen we Meutte, Hakke, Jef en Berkie veel succes wensen tijdens hun rondje Spijkenisse, zodat ze hopelijk veilig, wel én in uitstekende form terug in ons peloton komen.

 

Ondanks het slechte weer – met stevige rukwinden en geregeld een regenbui – verzamelden gisteren toch 40 dappere Lukebikers aan de Heidestatie voor hun openingsrit van 2019. Met ook nog enkele top-sympathisanten, kunnen we ondanks het herfstweer weer van een prachtige ploegfoto spreken.

De eerste 20 kilometers van de rit verliepen voornamelijk met de wind mee, zodat alle koppeltjes op een aangename, ontspannen manier verkennende gesprekjes konden voeren. Enkele nieuwkomers konden zich voorstellen, straffe verhalen over de winterperiode werden uitgewisseld, er werd uitgepakt met nieuw materiaal, doelstellingen voor komend seizoen werden bekend gemaakt,… Vanaf de polders net voorbij Hoogerheide was het echter onmiddellijk alarmfase rood. De wind stond nu immers wel tegen en achteraan het peloton stond de deur dan ook direct op een kier. Verschillende Lukebikers waaiden eruit, zodat het tempo moest zakken tot een gezapige 20 km/h. Het noodweer hakte er zelfs zo hard in dat de buitenband van Robin het begaf vlak voor het ingaan van onze finale. Helaas voor hem dus geen uitslag.

Met deze wind op ons vrije stuk voor Ossendrecht zouden de maskers snel afvallen. Wies was de eerste die zijn troeven op tafel smeet, met een splijtende tempoversnelling op het eerste rechte stuk waar de wind schuin tegen stond. Alvorens iedereen goed en wel besefte dat de finale was begonnen, zat alles al verdeeld en in stukken gebroken. Ook een verraste Geert moest een gaatje laten, maar hij zette erna iedereen wel lekker op het kantje achter hem. Uiteindelijk kon hij alleen aansluiten bij de leider, zodat ze met twee de moeilijke chicane-bochten aansneden. Op de daaropvolgende helling smeet de vriend van Lies de knuppel in het hoenderhok en de vogel was gaan vliegen. De doodsteek voor Wies zou later blijken, want hij overleefde zelfs de podiumplaatsen niet. In de achtergrond ontbond Wouter zijn duivels en reed in één trek op en over een spartelende Wies.  In een man tegen man gevecht was Wouter niet opgewassen tegen de enorme wattages van onze krachtpatser Geert. Knappe overwinning ! Voor de derde plaats was het nog spannend, maar een lepe Jeroen liet al het werk aan de strijdende Niels. Zo kon “de Jerre” gemakkelijk afstand nemen in de sprint.

Ook de vrouwen leverden een boeiende strijd tijdens deze openingsrit. De renster die zich het best kon positioneren in al het waaier-geweld bleek Lotte te zijn. Ook bij de dames dus een Tampère op het podium en deze keer zelfs op de hoogste plek. Lies en Liesje leverden nog een ongeziene strijd voor de 2 andere podiumplekken. Op de laatste helling viel de beslissing, want daar schonk de goedlachse Liesje het zilver weg aan de vriendin van Geert.

Op naar volgend weekend voor een vriendenrit onder Kalmthoutse ploegen met aansluitend een drink tvv Kom op tegen Kanker.

10/03/19 – Openingsrit

Met de Omloop Het Nieuwsblad en Kuurne-Brussel-Kuurne beginnen de profs dit weekend al aan het wielerseizoen 2019. Voor de Lukebikers is dit het signaal om ook hun seizoen te openen volgende week zondag 10 maart met eerst een ploegfoto op het plein van de Heidestatie. We verzamelen om 09u tussen de Joe en den Jack en ook de kindjes zijn uiteraard weer welkom om mee te poseren. Daarna starten we voor een rustig ritje van ca. 60 km over de Vossenweg. Achteraf volgt er nog een tactische nabespreking in café ’t Centrum met een hapje en een drankje.

De verwachtingen zijn weer zeer groot. Tokke gelooft niet dat de tijd van de grote overwinningen achter zich ligt. Wouter, Niels en Joeri ademen Arvid in de nek. Kan Nicolas de hoge verwachtingen inlossen nu hij met zijn carrièreswitch fors het geweer van schouder heeft veranderd ? De mooie Korenbloemtijd heeft hem ongetwijfeld geen windeieren gelegd. Misschien wint Jef eindelijk zijn grote klassieker. Klakke heeft al bewezen waartoe hij op de weg in staat is en over Geert Jacobs moeten we het niet meer hebben. Josphin ? Die heeft de afgelopen weken weeral menig finale betwist bij de groen ferrari’s en heeft dit jaar zelfs het hele crossseizoen aan zich laten voorbij gaan om fris uit de winter te komen. Voor hij zich straks voor Gert en Geert uit de naad rijdt, mag hij in de polders zijn eigen kans gaan. Ook de dames staan te popelen van ongeduld om hun winterstages te verzilveren tijdens de hopelijk spannende finales in de polders bij het binnenrijden van Ossendrecht.

De eerste échte klassieker voor de Lukebikers zal doorgaan op zondag 28 april, want dan wordt de eerste keer de Zeelandbrug bedwongen tijdens een rit van 150 km. Voor sommigen onder ons zal de openingsrit een bevestiging zijn van de stijgende vorm, voor anderen een eerste waarschuwing dat er werk aan de winkel is;-).

Waar we vorig jaar nog dachten dat we het succes van de allereerste Heicross niet konden overtreffen, moeten we na editie 2 onze mening toch even herzien. Man toch, wat was dit een succes !! We weten dat we uiteraard ook veel te danken hebben aan het fantastische weer, maar ze zeggen wel eens dat je het weer krijgt dat je verdient. Als Lukebikers mogen we er echter ook vanuit gaan dat onze Lukebiker#01 hier voor iets tussen zit😉. Met maar liefst 325 inschrijvingen en meer dan 1000 bezoekers in ons crossdorp was de opkomst dit jaar nog groter dan vorig jaar. De aanpassingen, een langere omloop, een verwarmde feesttent, een extra +40-reeks en een professionele presentator, draaiden allemaal positief uit en werden door iedereen gesmaakt.

Het was prachtig om zien hoe bijna 100 kleuters en kids genoten tijdens onze initiatie veldrijden. Toen ze achteraf ook nog een gouden medaille kregen en een echte goodie bag, zagen we ze helemaal stralen; een heerlijk gevoel voor de organisatie. Ook de jeugd en de jongeren waren in grote getale afgezakt om er toch al een eerste keer wat competitie in te brengen. Zij vonden het duidelijk geweldig om eens een keer te kunnen proeven van een échte veldrit en dat rond de kerktoren van Heide. Ook de volwassen reeksen liepen aardig vol zodat er in elke wedstrijd op het scherp van de snede strijd werd geleverd. Bij de Amateurs -40 haalde Lennert De Rooy het voor ex-profrenner Rob Peeters en Kurt Sohier.  Rob reed trouwens een prachtige wedstrijd voor de talloze supporters en het was dan ook een hele eer om hem aan de start te hebben. Aangezien hij met zijn dag-inschrijving helemaal laatst moest starten, moest hij van heel ver terugvechten om nog op het podium te geraken. Ook de strijd tussen de Lukebikers -40 was nog spannend tussen Niels De Clerck en Joris Vanwesenbeeck. Joris had een mindere start en moest daardoor lange tijd achtervolgen. Uiteindelijk kwam hij toch nog knap opzetten, maar Niels finishte uiteindelijk voor hem op een knappe 9^de plek. Geert Jacobs vervolledigde het Lukebiker podium met een 17^de plek in het eindklassment. Dit zou hij  ’s avonds goed vieren in de feesttent😉. De  ereprijs Luc Vanwesenbeeck werd dit jaar gewonnen door Jurgen Schuybroek, die het haalde voor Christophe Smits en turnleraar Wim Van Looveren. Ook hier een paar Lukebikers aan de start die onderling strijd leverden. Klaas Quaghebuer bleek echter te sterk en haalde het gemakkelijk voor Bas Molleman en Berkie Beernaert. Bij de dames stond er weer geen maat op Kristien Nelen, die finishte als eerste voor thuisrensters Katrien Thijs en voor de zilveren dame van de Verstandhouding der Noorderkempen Britt Kooremans. Ook onze sympathieke zuster-club de Posthuisstoempers waren weer massaal afgezakt dankzij mede-organisator Steven Augustyns. Hier loste Bart Van Looveren de hoge verwachtingen in en rondde een knappe solo af, want er stond niemand mee op de finishfoto. Kris Herremans en Tom De Meyer mochten hier mee op het podium. De profcross tenslotte werd zoals verwacht een tweestrijd tussen thuisrijders Dries Pauwels en provinciaal kampioen Joeri Lambrechts. Na een bloedstollend duel haalde Joeri het uiteindelijk door één verschroeiende demarrage. Met ook nog triatleet Geert Laureyssen van het 185-sportoase-cécémel-team was ons profpodium dit jaar weer heel sterk bezet.

Ook aan  de mama’s, papa’s, grootouders, meters, peters en andere supporters was er deze editie gedacht, want de Lukebikers hadden dit jaar voor een verwarmde tent gezorgd. Ook was er lekker eten voorzien met in de tent pannenkoeken en soep. Buiten kon iedereen genieten van Thais eten, pizza of chili con carne. Om een aangename sfeer te creëren konden we dit jaar radiomaker Chris Van den Abeele strikken. Hij becommentarieerde op een ludieke en zeer aangename manier alle wedstrijden, waarvoor we hem nog eens willen bedanken. Uiteraard heeft het succes ook een invloed op het financiële aspect van de Heicross. Wij zijn zeer fier om jullie te mogen meedelen dat we maar liefst €3000 kunnen wegschenken aan Kom op tegen Kanker. De tria’s tegen kanker hebben er heel hard voor gewerkt in onze feesttent, dus dik verdiend ! Uiteraard was dit bedrag onmogelijk te realiseren zonder onze sponsors, dus waarvoor ook onze oprechte dank! Ook willen we langs deze weg alle helpende handen die de Heicross 2019 hebben mogelijk gemaakt een enorme dankuwel zeggen. Zonder de hulp en belangeloze inzet van onze vrijwilligers was het niet mogelijk om dit evenement tot een goed einde te brengen. Dikke merci, en hopelijk hebben jullie er zelf ook wat van kunnen genieten om alle blije gezichten te zien op onze dag. Ergens aan de hemel zagen wij zaterdagnacht in ieder geval één sterretje iets feller schijnen…

Na vier succesvolle ereprijzen Luc Vanwesenbeeck, steeds georganiseerd door vzw Wieka, werd er in 2018 beslist om de vijfde ereprijs te laten plaatsvinden tijdens de eerste editie van de Heicross in het centrum van Heide-Kalmthout. De vereniging rond Louis Van den Buijs kon immers vorig jaar geen veldritdag organiseren, door de grootse bouwwerken op de plek van hun veldritparcours. Er werd overeengekomen tussen de familie Vanwesenbeeck en vzw Wieka dat dit eenmalig zou zijn, zodat de zesde organisatie van de ereprijs terug in handen zou vallen van vzw Wieka. Bij hun zoektocht naar een nieuwe locatie in het industriepark Bosduin werd beslist om Bruynseels-Vochten in te schakelen als partner van de veldritdag. Naast de beter zichtbare locatie van dit bedrijf ook een ideaal uithangbord voor een wielerevenement in Kalmthout – zij zijn immers reeds mee sponsor van de grote wielerploeg “Jes-trappers”. Uiteraard wenst een partner naambekendheid en zichtbaarheid op zo’n evenement, zodoende was “de grote prijs Bruynseels-Vochten” geboren. Deze nieuwe wind op de Bosduincross, samen met het geloof in rooskleurige toekomst van onze Heicross, zorgde voor een gemakkelijke consensus tussen de ‘Vanwesenbeecken’ en vzw Wieka.

Bij deze mogen wij – als Lukebiker Triatlon Team – dan ook met trots meedelen dat de organisatie van “de Ereprijs Luc Vanwesenbeeck” vanaf nu officieel in handen is van de Heicross, zodoende zal de 6de ereprijs van onze Lukebiker#1 worden georganiseerd door de eigenste Lukebikers. Uiteraard wensen wij oprecht Louis Van den Buijs en vzw Wieka hartelijk te bedanken voor de reeds gepasseerde ereprijzen van de afgelopen jaren. Zij hielpen op deze manier ook een beetje mee aan de verwerking van het verlies van onze Lukebiker#1.

Langs deze weg willen we iedereen ook al warm maken voor de tweede editie van de Heicross op zaterdag 19 januari 2019. Aangezien we jullie talrijke evaluatieformulieren goed hebben geanalyseerd, gaan we de nodige aanpassingen zeker doen.  We kunnen er hier al enkele verklappen: Het parcours zal lichtjes wijzigen en vooral uitgebreid worden met maar liefst 750m, wat de totale omloop tot 1900m brengt. Vervolgens zal er voor een verwarmde feesttent met tafels en stoelen worden gezorgd. Om ervoor te zorgen dat je voor geen enkele reden naar huis moet na de laatste cross, zullen er naast muziek en randanimatie ook foodtrucks aanwezig zijn. Ook zal er in 2019 een extra reeks bijkomen, de Amateurs +40, zodat we meer renners kunnen toelaten tijdens de wedstrijden. U merkt: er zijn dus al voldoende redenen om ook bij deze tweede editie massaal af te zakken naar het centrum van Heide-Kalmthout zodat iedereen weer volop kan genieten van een gezellige sportieve namiddag. Op die manier kunnen we hopelijk weer een mooie som geld schenken aan het goede doel.

De term “Wielerinneren” was vandaag weer van toepassing tijdens de jaarlijkse verbroederingsrit om Luc Vanwesenbeeck te gedenken. Reeds voor de vijfde maal werd er een fietstocht uitgestippeld langs de boom in de Kerkweg in Nispen en deze keer – alsof hij langs boven mee reed – onder een stralend zonnetje bij een aangename 20 graden. Tal van Kalmthoutse wielerclubs, aangevuld met renners die Luc een warm hart toe dragen, verzamelden om 09h aan de statie in Heide. Met een peloton van meer dan 100 renners werd er vertrokken langs de Max Temmermanlaan richting Verbindingsweg. Zonder materiële en fysieke ongemakken bereikte deze grote groep rond half 11 de plek waar het tragische ongeval op donderdag 5 september 2013 gebeurde.

Toch even een speciale vermelding voor het voltallige Lukebiker-team. Vakkundig werden de auto’s tot stilstand gebracht bij gevaarlijke oversteken zodat Wees en Jef vooraan een zo homogeen mogelijk tempo konden blijven rijden van 30km/h.

Enkele kleinkinderen van onze Lukebiker #1 verwelkomden het hele peloton aan de boom met een gratis glimlach en zichtbaar handgezwaai. Op deze manier worden we steeds minder herinnerd aan het ongeval, maar steeds meer en meer aan de warmte van anderen. Heel leuk !

Ook de laatste 25km verliepen vlekkeloos zodat we om 11h15  aankwamen aan het Kalmthouts wielercafé De Gewone Coureur – sommigen moe, anderen voldaan. Hier werden we goed gesoigneerd, zodat iedereen snel zijn natje en droogje ter beschikking had.

Ook deze “wielererinnering” was dus weer een succes en onder deze vorm (“verbroederingsrit”) wordt dit hopelijk een blijver in het Kalmthouts wielermilieu. Afspraak volgend jaar op zaterdag 7 september 2019.

01/09/2018 – 5de herdenkingsrit Luc Vanwesenbeeck

 

Herdenkingsrit – verbroederingsrit

Naar jaarlijkse gewoonte gaan we begin september weer “wielerinneren” om onze Lukebiker#1 te gedenken. Een gezamenlijk fietstochtje langs de boom in de kerkweg van Nispen om nog eens stil te staan bij de tragische gebeurtenis van donderdag 5 september 2013. Aangezien het wielrennen in Kalmthout meer dan ooit leeft – massa’s wielertoeristen, nieuwe wielerevenementen zoals Heuvelo en Heicross, extra wielerclubs, klassiekers zoals de 8 van Heide en de veldritdag op de Bosduin, verschillende (veld-)toertochten,… – willen we deze herdenkingsrit graag laten overgaan in een heuse verbroederingsrit met zoveel mogelijk wielerclubs van én rond Kalmthout. Als fervent fietser was Luc Vanwesenbeeck immers zelf ook aangesloten bij verscheidene clubs, zodat hij niet weinig de link was tussen onderlinge fietsverenigingen. Hopelijk mogen we op zaterdag 1 september van alle ploegen een delegatie verwachten om 09h aan het station van Heide.
Om alles compleet te maken, zakken we na een rustig ritje van ca. 60km af naar het nieuw wielercafé in Kalmthout “de gewone coureur”. Uiteraard zijn ook de minder sportieve sympathisanten hier welkom vanaf 11h30, om mee te verbroederen aan den toog. Hopelijk tot dan !

Herdenkingsrit – verbroederingsrit

Veel schoon volk op de wei van Sterke peer afgelopen zaterdag in Wuustwezel. Met 5 trio-ploegen en 10 solo-atleten waren de Lukebikers weer sterk vertegenwoordigd. Niet toevallig was deze 1/8^ste triatlon reeds maanden op voorhand aangekondigd als het club-kampioenschap triatlon van de Lukebikers.

Eerst was het de beurt aan de trio’s en hier werd vooraf niet getwijfeld aan de suprematie van het Lukebiker Triatlon Team bestaande uit Yannick, Arvid en Jan VR. Maar was dit allemaal wel terecht ? Yannick sukkelde reeds enkele weken met knie. Was Arvid niet te vermoeid na de Acht van Heide ? En zou Jan de meubelen kunnen redden na een jaar van weinig trainen ? De Schabbernakken zagen het allemaal heel graag gebeuren en vonden hun rol als underdog prima. In de luwte werd er zelfs een nieuwe zwemmer – Lieven Delva – aangetrokken, waarvan niemand goed wist waar die zou stranden. Om 13h30 werd de wedstrijd op gang gefloten en zwemmer Yannick was direct goed weg. Hij vond snel het goede tempo, zodat hij al als 11^de uit het water kwam. Nog voor hij bij fietser Arvid kwam, had hij al 3 zwemmers ingehaald bij het lopen naar de wisselzone. Dit bleek heel belangrijk, want dankzij Yannicks laatste inspanning vond Arvid na een zeer snelle eerste kilometer aansluiting bij een sterk achtervolgend groepje van 4 man. Na ook nog 2 sterke Bioracers in te lopen ontstond het tweede groepje uiteindelijk uit 5 sterke renners die mekaar redelijk goed vonden. Vooraan reden nog 2 renners. Iedereen in het fietsgroepje draaide mee, zodat het tempo hoog werd gehouden. De Schabbernakken, met nochtans een beresterke Lieven Delva, konden al onmiddellijk achter de feiten aanhollen. Tokke miste immers de goeie trein en zat helaas kilometers in niemandsland te fietsen, waardoor hij onnodig veel energie verloor. Na nog een spurtje in de laatste rechte lijn bolde Arvid als 4^de trio binnen in de wisselzone. Loper Jan vond in de eerst kilometer moeilijk zijn goede ritme en hierdoor moest hij al snel het groepje met favorieten laten lopen. Geen schande als je ziet dat de loper van het winnende trio onder de 15 minuten loopt. Halleluja ! Uiteindelijk finishte hij in een mooie 18.11 wat het Lukebiker Triatlon Team een knappe 9^de plaats opleverde (beste resultaat ooit). Loper Tuur van de Schabbernakken bleek echter geen gevaar aangezien de voorsprong na het fietsen reeds groot genoeg was. Desalniettemin liep ook Tuur een knappe tijd met 18.03. Want ook voor hem de laatste maanden weinig tijd voor trainingen tijdens zijn verbouwingen. Hij zorgde er mede voor dat de Schabbernakken op een mooie 15^de plek eindigden in het algemene klassement. Met ook nog Team Joossens (Jens Roossens – Joeri Cop – Bram Roossens), Jappijapo (Jorn Van Dorst – Robbert Van Hees – Jasper Smets) en Team WoW (Rozanne Brosens – Lene Stevens – Caroline Colson) bij de eerste 120 finishers kon de voorzitter van de Luke’s enkel tevreden zijn !

Na een lange pauze was het om 18h30 de beurt aan de échte triatleten tijdens het solonummer. 750m zwemmen, 20km fietsen en 5km lopen zou hun deel worden tijdens het Clubkampioenschap van de Lukebikers. Zou Thibault zijn favorietenrol kunnen waarmaken ? Kon Klaas zich nog een keer opladen na het zwaardere werk in Gravelines ? Welke zwemslag zou Thomas VB aan het volk tonen ? Wat met Joeri’s zelfvertrouwen na zijn bijna stunt in de Acht van Heide ? Was Lies voldoende herstelt na het beulenwerk van Geert in Ijsland ? Tot welke grootse dingen zou onze Marathon-tandem Liesje-Caroline in staat zijn ? Allemaal vragen die tijdens de komende anderhalf uur zouden beantwoord worden. Eén ding stond vast: Het ging spannend worden !

Zoals voorspeld, kwam Yannick als eerste uit het water, maar niet met de verhoopte voorsprong die hij zelf voorzien had. Slechts een minuut later kwamen immers Thibault en Klaas al uit het water en met maar een halve minuut vertraging waren daar ook al Joeri en Bellens. Tussen deze 5 zou het gaan voor het mannelijk clubkampioenschap. Bij de vrouwen maakte een autoritaire Lies Augustyns er een minder spannende wedstrijd van. Zij kwam met een kleine voorsprong van 30 sec uit het water en bouwde deze voorsprong stelselmatig uit tijdens het fietsen en lopen wat haar uiteindelijk zelfs een knappe 10^de plaats opleveren in het algemene klassement. Liesje en Caroline lieten begaan en focusten al redelijk snel op de zilveren medaille. Ze gunden mekaar het wit niet in de ogen en losten mekaar van geen vin. Deze bikkelharde strijd onderweg zou uiteindelijk op een gelijkspel eindigen. Want zelfs in de finale sprint naar de eindmeet kregen ze mekaar niet gelost. Beiden veroverden ze dus zilver op dit Lukebiker kampioenschap. Bij de mannen barstte de strijd pas echt los op de fiets. Yannick werd al snel bijgehaald door Thibault en die ging ineens fors te keer op kop van het groepje waardoor Yannick zelfs moest lossen en Joeri en Klaas er niet bij geraakte. Wedstrijd gespeeld dacht iedereen aan de zijlijn tot een vervelende ketting van Thibault dreigde roet in het eten te strooien. Joeri profiteerde maximaal en snelde een stilstaande Thibault voorbij zodat hij, en niet Thibault, als eerste aan de loopnummer kon beginnen. Een ziedende Thibault kwam volledig onder stoom in zijn beste discipline – het lopen – en Joeri voelde al snel de bui hangen. Hier was niks tegen te beginnen. Bij de 2^de doortocht aan de finish lag Thibault dan ook al terug op kop en hij breidde zijn voorsprong zelfs nog uit tot 1.5 minuut. Onze terechte clubkampioen zal de komende jaren dé te kloppen man worden nu hij zijn komend doel voor eind juni 2019 al heeft vastgelegd: de Iron man van Cork in Ierland. Een moegestreden Yannick strandde op een knappe derde plek en vervolledigde zo het Lukebikerpodium. Ook Klaas, Bellens, Jeroen en Thomas finishten allemaal hun triatlon, zodat iedereen achteraf moe maar tevreden kon nagenieten op een gezellige barbecue ten huize Joeri en Jasmijn. Perfecte afsluiter van deze sportieve dag. Meer van dat !

 

 

Resultaten:

TRIO’S

1. Lukebiker Triatlon Team

• swim: Yannick: 05.31
• Bike: Arvid: 29.44
• Run: Jan VR: 18.11
• Totaal: 53.27 (9de plaats)

2. Schabbernakken

• Swim: Lieven: 05.57
• Bike: Tokke: 32.24
• Run: Tuur: 18.03
• Totaal: 56.25 (15de plaats)

3. Team Joossens

• Swim: Jens: 07.00
• Bike: Joeri: 33.25
• Run: Bram: 19.39
• Totaal: 01.00.05 (40ste)

4. Jappijappo

• Swim: Jorn Van Dorst: 08.46
• Bike: Robbert: 34.40
• Run: Jappe: 21.20
• Totaal: 01.04.48 (74ste)

5. Team Wow

• Swim: Rozanne Brosens: 09.55
• Bike: Lene: 38.00
• Run: Caroline: 22.40
• Totaal: 00.10.36 (120ste)

 

SOLO’S

A. Vrouwen

1. Lies Augustyns

• Swim: 16.06
• Bike: 36.31
• Run: 20.35
• Totaal: 01.13.13 (10ste)

2. Caroline Colson

• Swim: 16.44
• Bike: 37.17
• Run: 24.03
• Totaal: 01.18.05 (23ste)

2. Liesje Vanreusel

• Swim: 16.45
• Bike: 37.14
• Run: 24.05
• Totaal: 01.18.05 (23ste)

 

B. Mannen

1. Thibault Bultheel

• Swim: 14.49
• Bike: 31.18
• Run: 18.00
• Totaal: 01.04.08 (20ste)

2. Joeri Cop

• Swim: 15.27
• Bike: 30.36
• Run: 19.29
• Totaal: 01.05.33 (33ste)

3. Yannick Willems

• Swim: 13.42
• Bike: 34.31
• Run: 20.58
• Totaal: 01.09.12 (59ste)

4. Klaas Quaghebuer

• Swim: 14.51
• Bike: 34.11
• Run: 21.33
• Totaal: 01.10.36 (20ste)

5. Philip Bellens

• Swim: 15.39
• Bike: 33.05
• Run: 22.40
• Totaal: 01.11.25 (72ste)

6. Jeroen Van Loon

• Swim: 18.01
• Bike: 34.32
• Run: 23.43
• Totaal: 01.16.16 (33ste)

7. Thomas Van Bouwel

• Swim: 22.17
• Bike: 38.32
• Run: 21.32
• Totaal: 01.22.22 (108ste)

11/08/2018 – Sterke Peer Triatlon

 

400m – 20km – 4km

Thibault Bultheel

• Swim: 08.10
• Bike: 32.11
• Run: 16.44
• Total: 57.05 (23ste)

 

 

 

Niels De Clerck

• Swim: 08.58
• Bike: 33.46
• Run: 16.56
• Total: 59.39 (40ste)

 

 

Philip Hendrickx

• Swim: 08.36
• Bike: 37.31
• Run: 21.35
• Total: 01.07.40 (89ste)

1 juli, een dag die al enkele maanden met stip in mijn agenda stond aangeduid. Na maanden van intensief trainen was het eindelijk zover : mijn eerste volledige triatlon. Aangezien de start al om 7u is dient er vroeg opgestaan te worden. Een stapel boterhammen met confituur vormen door het vroege uur en de nodige zenuwen de eerste uitdaging van de dag. Om niets aan het toeval over te laten heb ik de dagen voordien een strak tijdsschema gemaakt. Opstaan, eten, aankleden, kinderen wekken, auto in en weg naar de start. Ondanks het vroege uur is hier al heel wat volk op de been. Op zaterdag was ik hier al eens de wisselzone komen verkennen en mijn startnummer komen afhalen en het mag gezegd zijn, allemaal vriendelijke en hulpvaardige mensen daar. Misschien zat de winst van Frankrijk tegen Argentinië eerder die dag er ook wel voor iets tussen. Met een parkeerplaats vlak naast de wisselzone is het inchecken van mijn fiets en ander materiaal snel geregeld. En de zenuwen? Die zijn raar genoeg verdwenen, omdat er geen weg meer terug is of omdat het na maanden voorbereiding eindelijk zo ver is…

Tijd om mijn wetsuit aan te trekken en stilletjes aan naar de start te gaan, een laatste knuffel aan vrouw en kinderen en samen met nog 200 andere atleten duiken we het water in voor wat een warme en lange dag belooft te worden. Net als elke start zijn ook hier de eerste meters een wirwar van zwemmers die elk op zoek zijn naar de voor hen ideale positie. En dan….zwemmen maar! Een dik uur lang in mooi helder water waar je de bodem goed kan zien en waar je af en toe zelfs een vis ziet zwemmen.

In de wisselzone aangekomen gaat het er wel rustiger aan toe dan tijdens  de wedstrijden over een kortere afstand waar ik al aan deelnam. Veel atleten nemen rustig de tijd om zich om te kleden en iets te eten en te drinken. Ondertussen staat de zon al iets hoger en word het al aardig warm. Tijd voor het volgende onderdeel, het fietsen. 180 km verdeeld over 4 toeren door een mooi en biljartvlak landschap of dat dacht ik toch want na dik 20km begint het zowaar omhoog te gaan! Een korte maar pittige klim dient zich aan! Gelukkig komt hierna een mooie afdaling en zit de wind lekker in de rug. Eten drinken eten drinken  eten drinken……dat is zowat mijn belangrijkste bezigheid tijdens het fietsen. Genoeg eten en drinken, het werd er door coach Ben de Wolf stevig in gedramd! Het fietsen verloopt voorspoedig en ondanks een sanitaire stop en het aanvullen van de drinkvoorraad , slaag ik er in een mooi gemiddelde aan te houden.

 

 

Ondanks het op voorhand insmeren tegen de zon voelt mijn nek al stevig verbrand aan. Gelukkig vind ik in de wisselzone een medewerkster met zonnecrème die mijn nek even  wil insmeren, nog even naar het toilet en zo kom je aan een wissel van meer dan 5 minuten. Zelfs voor mij is dit toch wat aan de lange kant…

En nu als afsluiter nog even die marathon, de eerste honderden meters probeer ik nog het vooropgestelde tempo van ongeveer 12km/u aan te houden maar al snel wordt duidelijk dat dat te hoog gegrepen is. De hitte, de reeds geleverde inspanning,… Over naar plan B dan maar …. tempo laten zakken en proberen te blijven lopen. Traag lopen is nog altijd een stuk sneller dan wandelen, een tip van collega Kris! Met de nodige aanmoedigingen van de meegereisde supporters,

een boel gelletjes, liters water en onnoemelijk veel zweet vorderen de kilometers gestaag onder mijn voeten door. Stilaan komt het besef dat dat hier wel eens zou kunnen lukken! Ondertussen krijg ik via mijn vader ook wat meer info over mijn positie in de wedstrijd, een top 10 plaats in mijn leeftijds groep zit er in! Niet geheel overtuigd van de juistheid van deze informatie, de mens staat tenslotte ook al heel de middag in de zon, probeer ik  de laatste kilometers mijn tempo wat op te drijven. Wanneer  deze info ook door andere supporters wordt bevestigd besluit ik nog even alles te geven. Weg pijn en vermoeidheid! Nog maar 1 ding voor ogen en dat is die finishlijn halen…

 

Na 10u 45min zit het er op! Van ijzer! Een 13 de plaats overall en vierde in mijn age groep!

Dit overtreft mijn stoutste verwachtingen! Een dikke merci aan iedereen die hier aan heeft bijgedragen!!