Groot nieuws bereikte ons eind augustus 2017! De jaarlijkse veldritdag van vzw Wieka op de Bosduin kon deze winter door omstandigheden niet doorgaan en er zou dus ook geen Ereprijs Luc Vanwesenbeeck plaatsvinden. Wat nu voor de Lukebikers…, want naar deze wedstrijd wordt toch elk jaar zwaar gepiekt;-).
Wat begint als een babbel aan de toog, leidt tot een werkgroep van 6 enthousiastelingen. 
Vijf Lukebikers: Vidje, Wees, Tokke, Jeroen en Josphin en één Posthuisstoemper: Steven. Zij willen de inwoners van Kalmthout en omstreken op een ludieke, aangename en vooral recreatieve manier laten kennismaken met veldrijden. In overeenstemming met de Wieka wordt beslist dat we eenmalig de ereprijs van onze lukebiker#1 overnemen, maar om al ons werk optimaal te laten renderen, lijkt het raadzaam om ons naast de volwassen wedstrijden ook op de kinderen te richten. Dat we voor ons concept de mosterd halen bij de sympathieke organisatoren van de Krugerkross, mag zeker worden vermeld.
Over de locatie hebben wij zelf niet lang moeten discussiëren, het was gewoon zaak om de gemeente – met in het bijzonder onze burgemeester Lukas – te overtuigen van een 
veldrit in het centrum van Heide-Kalmthout. De sportdienst sprong direct mee op de kar en zo was de trein vertrokken. Allereerst waren er natuurlijk centen nodig, maar al snel werd duidelijk dat de middenstand van Heide-Kalmthout ook geloofde in ons verhaal. 
Ons budget kwam op die manier redelijk snel in orde, waardoor we naarstig konden voortwerken aan tal van zaken: affiches en flyers ontwerpen, stuurnummers en parcourslint maken, contacten aanspreken, catering, verzekering en ziekenpost regelen, parcours bouwen,… Om de dag van het evenement voor ons zelf wat rustiger te maken en omdat we niet voor de winst gingen, zagen we een samenwerking met de “tria’s tegen kanker” direct zitten. Zij zouden heel de catering op zich nemen en dan was de winst uiteraard ook voor hen. Prima concept !
Afgelopen zaterdag liep het Heidestatieplein, met in het bijzonder de parking van de kleuters van de Sint-Jozefschool, vol voor de eerste editie van de Heicross. De weergoden waren ons gunstig gezind en alles leek aanwezig voor een topevenement. Méér dan 25 Lukebikers zetten hun schouders mee onder de praktische uitvoering van onze veldritnamiddag. 
Prachtig om zien hoe we onze familiale club mooi op de kaart hebben gezet. Weken op voorhand liepen de verschillende reeksen vol en met een totaal aantal inschrijvingen van 290 deelnemers werden onze stoutste dromen serieus overtroffen. Jammer genoeg hebben we mensen moeten telleurstellen om de veiligheid van de wedstrijdjes te garanderen. De 150 medailles en goody bags voor de deelnemende kindjes werden allemaal aan de man gebracht. De “Tria’s tegen kanker” houden een mooie winst van €2000 over dankzij de gezellige sfeer die ze gecreëerd hadden voor onze supporters.
Een eerste editie gaat helaas steeds gepaard met enkele kinderziektes en daar zijn wij uiteraard ook niet van gespaard gebleven. Wij hebben reeds samen gezeten en alles grondig geëvalueerd.
Veel dingen waren zeer goed, maar sommige zaken waren zeker voor verbetering vatbaar. Hopelijk hebben we toch iedereen kunnen overtuigen van ons concept en komt iedereen volgend jaar terug,
want dat er een 2de editie zal komen, is zeker ! Noteer alvast zaterdag 19 januari 2019 de 2de Heicross in jullie agenda. Met ook nog de terugkeer van de veldritdag – met de 6de ereprijs Luc Vanwesenbeeck – van de vzw Wieka in het vooruitzicht belooft volgend crossseizoen druk te worden voor de Kalmthoutenaar…
Ook het sympathiek wielerploegje uit Edegem, de Groen Ferrari’s, waren weer van de partij alsook de knakkers van 185. Zoals vooraf vermeld, zou er stipt om 07h vertrokken worden richting de verbindingsweg. Met een mooie groep van 20 renners vatten we traag onze tocht aan langs de fiets-o-strade zodat eventuele laatkomers nog de kans krijgen om ons te vervoegen. Aan het begin van de verbindingsweg –de ster- pikte Joris V. aan bij de groep. En deze groep zou een kilometer later nog uitgebreid worden met twee laatkomers nl. Robin en Frank. Frank verrichte al serieus wat berenwerk gedurende de eerste 5 km zodat hij en Robin halverwege de verbindingsweg ook aansluiting vonden bij de rest van de groep. 
Zo reden we omstreeks 07h20 met een snelheid van 32km/h met 23 man door het nog slapend dorpje Huybergen in de ochtendmist. Om de groen ferrari’s ook de kans te geven om de finale te verkennen, werd er beslist om zowel langs Ossendrecht te starten als te finishen.
vlogen we naar Neeltje Jans met op kilometer 90 een eerste korte pauze om drinkenbussen te vullen. We wisten dat na de afsluitdijk de wind wat meer tegen zou zitten, maar heel veel wind was er niet, dus we konden onze snelheid voldoende hoog houden. Ondanks een lekke band voor Wies kwamen we om 
kwart voor 12 met voorsprong van 30min op de planning aan in Restaurant Grevelingen.
Na appelstrudel met koffie en met 4 frisse lukebikers vertrokken we om 12h15 aan onze laatste 60km over Philipsdam richting Oesterdam. Net voor de dam stonden de 2 luke’s Bakke en Bram ons op te wachten. Zij waren immers met 2 hun rondje Oesterdam aan het afwerken. Onder impuls van de tegenwind en het sterke kopwerk van de ferraris scheurde het peloton in 2 stukken. Uiteindelijk werd er wel keurig vertraagd zodat alles terug samenkwam. De finale moest immers nog komen! Een voorbijstekende brommer zorgde 
finaal toch voor oorlog. Wees kon zich niet inhouden en sprong direct in het wiel bij de brommer. Ook de voltallige Ferrariploeg sprong mee, alsook enkele lukebikers. Was de finale dan toch vervroegd ? De zenuwen stonden in ieder geval strak gespannen. Na de oesterdam zag de kopgroep het nutteloze van hun ontsnapping in zodat we nog even een massale plaspauze konden delen. De oorlog op de Dam zorgde er wel mede voor dat het voor Robin op was. Leo ontfermde zich over hem en zij reden met 2 een kortere weg naar Heide.
van de lukebikers zorgde ervoor dat zij de koers moest maken. Na verschillende aanvalspogingen van onder meer Arvid, Wies, Niels, Joeri en Bart kwam alles in de laatste kilometer toch weer samen voor een massasprint. Hierin reed Geert op de power van alles en iedereen weg. Knappe overwinning van deze 185-renner die afgelopen donderdag ook al een mooi resultaat behaalde op de Proloogse baan.
Vandaag zakten er 17 lukebikers af naar de Sterke 
Peer triatlon in Wuustwezel. Vroeg in de namiddag was er reeds de trio wedstrijd en hier werd onze club mooi vertegenwoordigd door 2 herenploegen en 1 damesploeg. Onze eerste ploeg wist vooraf dat ze dit jaar niet optimaal aan de start zouden staan en dat bleek ook achteraf. Doch wisten ze na een mooie race wederom een top10 plaats veilig te stellen in hun klassement. Ook de schabbernakken lieten van zich spreken met een debuut voor Vincent Corluy tijdens het zwemmen en een topprestatie van Tuur Vanreusel. Eindelijk sneller gelopen zijn dan zijn oudere broer;-). Ook onze vrouwenploeg leverden een topprestatie met een prachtige 12de plaats ! Respect voor Lene, Caroline en Rozanne !
Lukebiker Triatlon Team streden om het clubkampioenschap. Vooraf werden vooral thuisspeler Joeri en aanstaande vader Thibault getipt voor de gouden plak. Maar ook Yannick en Jeroen waren gebrand op een knalprestatie en wat gezegd van de verrassingen Dean, Tuur en Karel. Of kwamen zij toch vooral voor de afterparty;-) ? Spannend zou het alleszins zeker worden.
Yannick zwom met ruime voorsprong als eerste over de zwemmeet. Ook nog knap binnen de 14 min kwam Klaas op de oever gelopen. Helaas verloor hij veel van zijn voorsprong tijdens het fietsnummer. Ook Yannick maakte niet zo een goede fietsbeurt zodat Joeri – na een zeer sterk fietsnummer – en Thibault tijdens het lopen zouden 
uitvechten wie als eerste Lukebiker over de meet zou komen in Wuustwezel. Joeri begon met een zeer kleine voorsprong aan de 5 km loop. Thibault had echter nog wat van zijn krachten opgespaard en liep een kleine 30 sec sneller dan Joeri. Hij kwam zo met een voorsprong van 10 sec over de meet op een zeer knappe 34ste plaats en dit met een waanzinnig sterke eindtijd van 01.05.15. Joeri finishte knap op een 38ste plaats.
schuin tegen zodat een verbrokkeld peloton wel eens ons deel zou kunnen zijn. Onder leiding van Arvid echter moesten de ‘Tony Martins’ van de ploeg hun verantwoordelijkheid opnemen, zodat er op de Oesterdam vijf waaiers zouden gevormd worden. Mooi in groep rondden we deze passage aan de verraderlijke dam af. Ook onze dames Lene ‘Mrs. Ventoux’ en Lies ‘Mrs. Stelvio’ bleven sterk overeind in de buik van het peloton. Zou Quickstep het waaierrijden hier uitgevonden hebben ? Ze hadden hier vandaag alleszins gerust een kijkje mogen komen nemen;-). Wat ook vast stond, was dat op deze manier iedereen ongeveer even fris aan de finale zou starten, want deze komt er zoals steeds vliegensvlug aan als je naast het kanaal naar de bathsebrug rijdt.
Zoals gans de week aangekondigd, kon het wel eens een zeer pittige finale worden. Wouter was gebrand op revanche en Niels wilde zijn superbenen van afgelopen donderdag verzilveren in een echte klassieker. Ook de kanonnen voor de 8 van Heide wilde zich nog een laatste keer goed pijn doen om de benen al eens te testen. Helaas kwam op enige gevaarlijke plek op het parcours (helling tussen de bomen) al het verkeer tezamen zodat de vier koplopers vol in de remmen moesten voor een witte camionette. Niels zag het gevaar te laat en belandde, al een geluk zonder veel erg, in de berm. 
De koers werd onmiddellijk geneutraliseerd en tijdsverschillen werden niet genoteerd daar de valpartij binnen de laatste 3km gebeurde. Zo reden we al vóór Ossendrecht op een rustig keuvelend drafje richting Putte en Kalmthout, althans dat dachten we. Eerst kregen we te maken met een leegloper en erna begon het ook nog eens heel fel te regenen. In al deze commotie was het overzicht wat kwijt en dan wordt het natuurlijk gevaarlijk voor valpartijen. Met maar liefst 5 gingen ze tegen het asfalt, maar ook deze keer (op een paar schaafwonden na) allemaal zonder veel erg. Zodat we toch nog op een gezellige manier deze incidentrijke rit konden doorspoelen op het terras van onze kledijsponsor.
Lukebiker Triatlon Team 