1 juli, een dag die al enkele maanden met stip in mijn agenda stond aangeduid. Na maanden van intensief trainen was het eindelijk zover : mijn eerste volledige triatlon. Aangezien de start al om 7u is dient er vroeg opgestaan te worden. Een stapel boterhammen met confituur vormen door het vroege uur en de nodige zenuwen
de eerste uitdaging van de dag. Om niets aan het toeval over te laten heb ik de dagen voordien een strak tijdsschema gemaakt. Opstaan, eten, aankleden, kinderen wekken, auto in en weg naar de start. Ondanks het vroege uur is hier al heel wat volk op de been. Op zaterdag was ik hier al eens de wisselzone komen verkennen en mijn startnummer komen afhalen en het mag gezegd zijn, allemaal vriendelijke en hulpvaardige mensen daar. Misschien zat de winst van Frankrijk tegen Argentinië eerder die dag er ook wel voor iets tussen. Met een parkeerplaats vlak naast de wisselzone is het inchecken van mijn fiets en ander materiaal snel geregeld. En de zenuwen? 
Die zijn raar genoeg verdwenen, omdat er geen weg meer terug is of omdat het na maanden voorbereiding eindelijk zo ver is…
Tijd om mijn wetsuit aan te trekken en stilletjes aan naar de start te gaan, een laatste knuffel aan vrouw en kinderen en samen met nog 200 andere atleten duiken we het water in voor wat een warme en lange dag belooft te worden. Net als elke start zijn ook hier de eerste meters een wirwar van zwemmers die elk op zoek zijn naar de voor hen ideale positie. En dan….zwemmen maar! Een dik uur lang in mooi helder water waar je de bodem goed kan zien en waar je af en toe zelfs een vis ziet zwemmen.
In de wisselzone aangekomen gaat het er wel rustiger aan toe dan tijdens de wedstrijden over een kortere afstand waar ik al aan deelnam. Veel atleten nemen rustig de tijd om zich om te kleden en iets te eten en te drinken. Ondertussen staat de zon al iets hoger en word het al aardig warm. Tijd voor het volgende 
onderdeel, het fietsen. 180 km verdeeld over 4 toeren door een mooi en biljartvlak landschap of dat dacht ik toch want na dik 20km begint het zowaar omhoog te gaan! Een korte maar pittige klim dient zich aan! Gelukkig komt hierna een mooie afdaling en zit de wind lekker in de rug. Eten drinken eten drinken eten drinken……dat is zowat mijn belangrijkste bezigheid tijdens het fietsen. Genoeg eten en drinken, het werd er door coach Ben de Wolf stevig in gedramd! Het fietsen verloopt voorspoedig en ondanks een sanitaire stop en het aanvullen van de drinkvoorraad , slaag ik er in een mooi gemiddelde aan te houden.
Ondanks het op voorhand insmeren tegen de zon voelt mijn nek al 
stevig verbrand aan. Gelukkig vind ik in de wisselzone een medewerkster met zonnecrème die mijn nek even wil insmeren, nog even naar het toilet en zo kom je aan een wissel van meer dan 5 minuten. Zelfs voor mij is dit toch wat aan de lange kant…
En nu als afsluiter nog even die marathon, de eerste honderden meters probeer ik nog het vooropgestelde tempo van ongeveer 12km/u aan te houden maar al snel wordt duidelijk dat dat te hoog gegrepen is. De hitte, de reeds geleverde inspanning,… Over naar plan B dan maar …. tempo laten zakken en proberen te blijven lopen. Traag lopen is nog altijd een stuk sneller dan wandelen, een tip van collega Kris! Met de nodige aanmoedigingen van de meegereisde supporters,
een boel gelletjes, liters water en onnoemelijk veel zweet vorderen de kilometers gestaag onder mijn voeten door. Stilaan komt het besef dat dat hier wel eens zou kunnen lukken! Ondertussen krijg ik via mijn vader ook wat meer info over mijn positie in de wedstrijd, een top 10 plaats in mijn leeftijds groep zit er in! Niet geheel overtuigd van de juistheid van deze informatie, de mens staat tenslotte ook al heel de middag in de zon, 
probeer ik de laatste kilometers mijn tempo wat op te drijven. Wanneer deze info ook door andere supporters wordt bevestigd besluit ik nog even alles te geven. Weg pijn en vermoeidheid! Nog maar 1 ding voor ogen en dat is die finishlijn halen…
Na 10u 45min zit het er op! Van ijzer! Een 13 de plaats overall en vierde in mijn age groep!
Dit overtreft mijn stoutste verwachtingen! Een dikke merci aan iedereen die hier aan heeft bijgedragen!!
Even klaarmaken en weg waren ze voor een eerste verkenningsrondje van 65km. Hierin toch al enkele pittige klimmetjes met onder meer de Kruisberg, de 
Fremberg, de Keutenberg, de Cauberg en de Bemelerberg, zodat deze zes toch al met enige ballast in de beentjes en kletsnat van het zweet toekwamen voor de middaglunch in de herberg. Hier zaten de overige vijf helden van het weekend: Rien, Meutte, Marcus, Jeroen en Gommers. Al wachtend dronken ze zichzelf moed in met een Duvel, als dat maar goed zou komen… ?
Heerlijk! 
De klim naar het drielandenpunt met hier en daar een paar haarspeldbochten deed hen zelfs even dromen van het hooggebergte. Bovenop dit hoogste punt van Nederland verdienden ze een verfrissende pauze met een drankje zodat ze erna opgeladen de rit konden voortzetten richting “de smokkelhut”. 
Moe maar voldaan bereikten ze alle elf rond 18h de eindstreep van de dag zodat er nog ruimschoots de tijd was voor een aperitiefje en een douche alvorens aan tafel te gaan voor het heerlijke driegangendiner. 
Nadat iedereen zijn nodige slaapmutskes had opgedronken ging om 00h30 het licht uit in het huisje. Iedereen was zich immers bewust van de eeuwige roem op de zondagrit.
een laatste rit van 105km. Onder impuls van een beresterke Berkie werd hun laatste toer van het weekend aangevat aan een zeer hoge snelheid. Hij had er duidelijk zin in na een 
avondje drinken… Deze zondagrit zou de Luke’s langs Voeren, Hervé, Verviers en Jalhay brengen over heerlijk golvende wegen doorheen prachtige landschappen. Dé kuitenbijter van de dag was deze keer de Croix Maga of de Côte bois d’Olne met stijgingspercentages tot 18%. 
Arvid reed op deze steile klim volgens strava de 8ste tijd ooit naar boven, maar hij reed op deze beklimming dan ook wel zijn ketting en rechtershifter naar de verdoemenis. 
Nadenkend over een eventueel forfait kwam er toch een verlossing dankzij het materiële optreden van Wees en het knappe inzicht van Marcus. Zo kon Arvid toch zijn weg voortzetten, weliswaar met maar 2 vitessen. Na nog een lekke band bij krachtpatser Joeri bovenop de volgende steile klim volgde een hele lange afdaling, namelijk die van de Gileppe. Tokke zorgde hier voor enige opschudding, want hij reed hier volgens strava een topsnelheid van maar liefst 102km/h ? Na nog een pittige finale op veel vals plat naar beneden kwamen ze uiteindelijk mooi alle elf aan bij brasserie Het Rode Bos, “het hoogste restaurant van Vlaanderen”. Hier werd nog uitgebreid nagekaart tijdens een overheerlijke lunch. Als helden konden ze nadien terug naar Kalmthout… Iedereen mag trots zijn op zijn knappe prestatie en last but not least, Berkie merci voor de organisatie van dit fantastische weekend. Volgend jaar opnieuw ?
Zondag 17 juni deden onderstaande Lukebikers mee aan het Port of Antwerp Triathlon Festival. Dit is een kwart triatlon met volgende afstanden: 1 – 40 – 9.2.
Er was eens een fietsfreak uit Kalmthout. Hij droomde van een kampioenentrui in zijn dorp. Hij fietste heel wat truien bij elkaar, maar helaas hielden de dorpsgrenzen hem van plaatselijke roem. Een warme, snelle rit in september 2013 werd hem fataal, maar de eeuwigheid van zijn fiets zou blijven verder bestaan. Vandaag was de dag dat er geschiedenis kon worden geschreven zodat de trui post mortum toch nog in zijn bezit zou geraken. Arvid Vanwesenbeeck, 3de zoon van Lukebiker#1, stond immers als topfavoriet aan de start van het Kampioenschap van Kalmthout met maar één doel voor ogen, “die Trui”. Er stond ook dit jaar een hele ploeg achter hem en dan hebben we het niet enkel over de Lukebiker-renners die aan de start stonden, maar over héél de Lukebiker-familie. Met ook graag een dankbare vermelding voor de ploeg-diëtiste Liesje Vanreusel die nu reeds een klein jaar hints en tips geeft over gezonde voeding tijdens ons verantwoord sporten.
Deze discipline moest ook voor medailles zorgen, aangezien we met 1 dames- en 3 mannenploegen goed vertegenwoordigd waren. Onze op papier sterkste ploeg was Lukebikers C met Geert Jacobs, Wouter Tampère, Gert Van Everbroek, Joeri Cop en Jurgen Cop. Zij maakten hun favorietenrol meer dan waar en finishten in een besttijd van 5min35 met 3 
seconden vóór het A-team van de Heidestoempers. De Heidestoempers B vervolledigden het podium op de derde plaats. Ook onze damesploeg – de Lukebikesters zijn geboren – behaalden een medaille met hun 2de plaats achter de 
onklopbare Black Beautys. Ondanks een valse start – Jolien haar ketting blokkeerde – maakten ze er toch nog het beste van. Dat getuigt van de juiste ingesteldheid. You go girls!
voor de persoonlijke ambities van hem. Volgend jaar beter Jef ! Een beresterke Gert Van Everbroek brak de koers eigenhandig open en zette met een knappe solo-ontsnapping zijn kopman in een zetel. Het stond dan ook in de sterren geschreven dat Gert en Arvid vandaag moesten samenwerken in deze koers. Beiden hun papa verloren op ietwat dezelfde wijze, rond ongeveer dezelfde periode (met twee jaar tussen) en beiden 62 jaar oud geworden. Stanny en Luc waren bovendien boezemvrienden met de
nodige liefde voor de fiets. Ze hadden het nog moeten meemaken… Door het fantastische werk van Gert waren we als ploeg nog compleet – op Jef Jaspers na dus – bij het ingaan van de laatste ronde. Iedereen voerde op “Quickstepiaanse wijze” de afgesproken taken perfect uit. Arvid moest enkel op 300m van de streep uit het wiel komen van Gert om de gouden medaille met passende kampioenentrui veilig te stellen. Met ook nog Gert op de tweede plek, kaapten we nog eens 2 medailles weg op dit sportief Kalmthouts evenement. Alsof het nog allemaal niet genoeg was, stelde Niels met een vijfde plek in koers zijn tweede plaats veilig in het duathlon-klassement. Puik werk Niels !
Met komende zondag de kwart triatlon van Meer op het programma begint Klaas aan zijn fameus triatlonseizoen van 2018. In alle stilte bereidt hij zich immers al maanden voor op zijn grote doel deze zomer, namelijk de triatlon Chtriman in Gravelines Noord-Frankrijk op zondag 1 juli 2018. Zeer frequente en soms ellenlange loop-, fiets- en zwemtrainingen leverden hem reeds een forse vooruitgang op en dat wil de beste triatleet van het Lukebiker Triatlon Team komende zondag een eerste maal tonen aan het publiek van Meer tijdens de afstand 1 – 40 – 10. Zijn beste eindtijd aldaar (nvdr. vorig jaar) is een mooie 02h16. De volle 6kg aan lichaamsgewicht verloor hij al door het strakke en intensieve trainingsschema van BMC Optimize in Kalmthout. Nu hij de laatste maand ingaat, heeft hij de zwaarste trainingen achter de kiezen en kan binnenkort eindelijk de tapering beginnen. Met de komende weken ook nog wat wedstrijden 
(Meer, Terheyden en Antwerpen) in het verschiet, zullen de laatste loodjes van de voorbereiding ook nog wel goed komen, zodat het snel 1 juli zal zijn. Wij hebben alleszins alle vertrouwen in onze kopman.
overleg met men vrouw, het plan om eens een hele triatlon te proberen. De triatlon Chtriman in Gravelines Noord-Frankrijk leek ons ideaal, aangezien we hier dan een gezellig familie-uitje van konden maken. Mijn 2 zonen zijn uiteraard ook fier en nauw betrokken bij de uitdagingen van de papa. Hopelijk komt er een fantastische apotheose aan ons gezellig familieweekend als ik de eindmeet haal. Mijn eindtijd is dus zeker geen doel op zich en daarom ook onbelangrijk.”
We zijn een week voor het Kampioenschap van Kalmthout (KvK) wielrennen op zondag 3 juni 2018. Naast de wegkoersen in de verschillende leeftijdscategoriën staat er ook weer een ploegentijdrit van 3,8km op het programma. Dat de Lukebikers bekend zijn in het wielerleven van Kalmthout en omstreken bewezen we al met onze eerste Heicross afgelopen winter. Ook op het KvK willen we dit jaar schitteren. Met vier deelnemende ploegen (3 mannen- en 1 damesploeg) tijdens de ploegentijdrit zijn we sterk vertegenwoordigd en mogen we zoals 
vorig jaar (nvdr. 2de plaats) een gooi doen naar de “sterkste ploeg van Kalmthout”. Ploeg 1 bestaat uit Dieter Vanwesenbeeck, Stijn Van Looveren, Yannick Willems, Guido Lamot en Guido Kell. Bas Molleman, Erwin Van Everbroek, Louis Van Dael, Wim Vermeulen en Mathias Vandekeybus rijden voor de 2de ploeg Lukebikers en de mannen voor de 3de ploeg zijn: Gert Van Everbroek, Geert Jacobs, Joeri Cop, Wouter Tampère en Jurgen Cop. Onze trots dit jaar komt echter uit 
onverwacht hoek. Sterke vrouw Lene Stevens heeft Liesbeth Aerts, Liesje Vanreusel en Jolien Van der Goten kunnen overtuigen om deel te nemen aan de uitdaging van 3,8km. Hopelijk krijgen ze Caroline Colson nog zover, dat ook zij mee start zodat ze met de maximale vijf 
zijn.
alleszins weer niet worden, dus vandaar deze oproep naar alle leden van de Lukebiker-familie. Komen jullie massaal supporteren zodat we weer boven onszelf kunnen uitstijgen ? Zo kunnen we een gooi doen naar het podium en wie weet zelfs eindelijk naar de kampioenentrui na respectievelijk een 3de, een 4de en een 2de plaats op de eerste 3 deelnames met de Lukebikers. Dat we deze trui zullen opdragen aan onze ‘patroonheilige’ Luc Vanwesenbeeck zal ondertussen wel duidelijk zijn. Hij had deze zelf ook héél graag gewonnen. Zijn deelname was tijdens de eerste twee edities in 2012 en 2013 helaas niet gewettigd, aangezien zijn huis net over de gemeentegrens staat – in Kapellen.
Niels bij de D-reeks en Arvid bij de Amateurs. Hopelijk komen ze weer allen ongeschonden uit de wedstrijd en kunnen ze mee strijden voor de prijzen.
Tokke heeft afgelopen maandagavond zijn stijgend vormpeil nog wat extra in de verf gezet. Na zijn overwinning tijdens de finale van de Lukebikerrit op zondag, was het vertrouwen groot. Hij ging dan ook volmondig in op het verzoek van Jef om eens mee te gaan koersen. “Da valt immers wel mee!” Met ook Niels aan de start, kleurden er weeral 3 Luke’s de koers bij de SP-reeks van TMZ te Hulst.
favoriete renners aan te moedigen. Vrouwen, kinderen, familie en zelfs 
collega’s schreeuwden, met succes, voor een Lukebiker op het podium. Het Feest van de Arbeid was voor sommige Lukebikers dus geen rustdag. Ze moesten immers vol aan de bak tijdens Berchem koerst!. Surplace vzw, de organisatie, had een zeer pittig en dus selectief rondje voorzien in het centrum van 
Berchem. Recupereren zou moeilijk worden op deze bochtige omloop. Er was slechts één lang recht stuk waar je eventueel kon “rusten”, maar hier stond dan weer de wind vol op neus.
Wordt ongetwijfeld vervolgd de komende weekends bij TMZ en BWF. Zijn eerstvolgende grote doel is immers de ploegentijdrit van Kalmthout op zondag 3 juni. Ook voor Jef eindigde de koers een beetje in mineur. Na lang aanklampen, moest hij het peloton dan toch lossen na een slipper in de moeilijkste bocht van de omloop. Toch mogen we bij Jef van een bevestiging spreken na zijn 2 knappe wedstrijden bij TMZ. Hij bolde op een mooie 16de plaats over de meet. In het publiek werd er dan ook verteld dat Jef van alle Lukebikers deze winter duidelijk de grootste stap voorwaarts heeft gezet. Geert deed vervolgens wat iedereen vermoedde en kon zich steeds goed positioneren in de top10. Dit deed ons aan de zijkant geloven dat een podiumplek zeker moest kunnen. Geert draaide fris-ogend als derde de laatste ronde in en zou finaal als tweede over de eindstreep rijden. Als hij deze vorm nog een maand kan doortrekken, zullen de anderen in de eerste ploeg serieus de tenen mogen uitkuizen tijdens de ploegentijdrit van Kalmthout. Geert heeft zijn status van kopman serieus in de verf gezet!
Jaspers. Het tempo tijdens de aanvangsfase was zo hoog dat Niels en Wies al vrij snel naar adem moesten happen. Toen het even wat trager ging, kon Arvid de schade opmeten. Het positieve was dat ze met een man of 10 afgescheiden waren van het peloton, maar helaas zonder de 2 andere Lukebikers in deze kopgroep. Niels en Wies reden vervolgens sterk uit en finishten in het peloton op respectievelijk plek 23 en 17. Arvid pokerde 
tot de laatste ronde en liet zo alles begaan in de hoop dat de kopgroep samen zou blijven tot de laatste ronde. Na een afvallingskoers zouden ze uiteindelijk met 6 man strijden om de podiumplaatsen en de daarbijhorende bloemen. Arvid ging van ver aan om als eerste de technische kasseistrook aan te vatten. Zijn plan leek lang te zullen lukken, maar finaal werd hij nog gecounterd door thuisrijder en publiekslieveling Joris Vanlommel. Al bij al dus weer een geslaagde koersdag met 2 mooie zilveren medailles.
Het wegseizoen begint nu echt voor de wedstrijdmannen van de Lukebikers. Met de eerste koers voor Geert en Wouter komende zaterdag in Rilland zijn alle toppers begonnen aan hun opbouw richting Kampioenschap van Kalmthout. Het tempo op het vrij stuk is wekelijks verhoogd met steevast een andere winnaar. Was Jeroen op 11 maart nog de winnaar, was het afgelopen zondag Wouter die een zeer pittige finale kon afronden.![IMG-20180419-WA0017[1]](https://lukebikers.com/wp-content/uploads/2018/04/img-20180419-wa00171.jpg?w=736)
Lukebiker Triatlon Team 